Verslag #platbrodentour Armenië

Onze reis in Armenië zit er inmiddels al op en wat was het een mooie ervaring. We wisten van tevoren totaal niet wat ons te wachten stond maar het land heeft ons in veel opzichten positief verrast.

Armenië heeft in het verleden veel narigheid te voorduren gehad waaronder verschillende oorlogen, genocide en aardbevingen. Ondanks deze ellende heeft het Armeense volk zich staande gehouden en daar zijn ze meer dan trots op! De Armenen laten trots hun land zien aan toeristen zoals wij en dit gaat gepaard met een grote gastvrije glimlach. Deze gastvrijheid is heel kenmerkend voor heel Armenië en dat maakt dat je je er snel thuis voelt.

We kwamen hier natuurlijk voor het nationale platbrood Lavash. Dit flinterdunne platbrood wordt al duizenden jaren op de zelfde, traditionele manier gebakken en alleen het bakproces is al een spektakel op zich! Nu nog opzoek naar een goede leerschool want we wilden dit platbrood graag zelf leren maken. Met hulp van wat vriendelijke locals is dit ook gelukt! De Armeense dame Marti wilde ons wel met haar kennis en kunde de fijne kneepjes van het Lavash maken bijbrengen.

Iets buiten Yerevan bezochten we haar bij haar woning. Marti heeft in haar tuin een kleine bakkerij met een tonir, een in de grond gegraven oven, waar we de Lavash gingen bereiden. We kregen eerst uitleg van de master herself en mochten vervolgens zelf aan de slag. Dit ging niet geheel zonder horten of stoten, pffff wat is dat lastig zeg!

Tijdens het maken van Lavash zit je met je onderlijf in een soort gat in de grond waardoor je goed bij zowel het werkblad als de oven kan. Je begint met het uitrollen van het deeg, wat enkel uit bloem, water en zout bestaat, tot een soort discus. Dit ging nog wel aardig maar het werd al snel lastiger.. Vervolgens moet je namelijk het deeg al slaand/zwierend tussen je handen bewegen tot er een grote, dunne, elastische lap ontstaat. Ik kan je vertellen, dat is een kunst op zich! Maar het moeilijkste moet nog komen want hoe krijg je het deeg nu aan de wand van de tonir geplakt zonder een arm te verbranden? Hier is iets voor bedacht: het deeg wordt namelijk uitgespreid over een soort kussen met aan de achterkant een handvat. Hiermee ga je in de oven en vervolgens druk je snel en behendig het deeg tegen de wand. Het lijkt van een afstandje best goed te doen, maar zodra je met je arm boven de oven hangt wil je maar een ding, zo snel mogelijk weer weg. Snelheid is dus een must! Overigens is het niet handig om veel haargroei op je armen te hebben, dit schroeit de oven er in no-time af. Jurre spreekt uit ervaring 😉 Misschien is dit ook de reden waarom alleen vrouwen deze ambacht uitoefenen.

Na wat oefening kregen we het kunstje een klein beetje door en hebben we wat mooie platbroden uit de tonir weten te toveren, gaaf! Vervolgens konden we de broden beleggen met door Marti gemaakte witte kaas (een soort feta maar dan 20x zo zout), bosui, paarse basilicum en peterselie! Een bijzondere combinatie maar mega lekker! Zo genoten we trots en voldaan van een heerlijk verse lunch!

In de onderstaande video kun je zien hoe het bakken ons verging.

Inmiddels zijn we in India, voor onder andere de Chapati, Phulka en Naanbrood! Hierover houden we jullie uiteraard weer op de hoogte! Nieuwe avonturen 🙂

lavash Wrap 'n' Rolling Garni Wrap 'n' Rolling Lada Armenia lavash Wrap 'n' Rolling Yerevan Wrap 'n' Rolling lavash bakken Wrap 'n' Rolling tonir Wrap 'n' Rolling